Halina Maria Urszula Gaca, pseud. Biały Anioł, Lilia (ur. 20 sierpnia 1923 w Starogardzie, zm. w styczniu 1945), pielęgniarka polska, działaczka antyhitlerowskiego ruchu oporu, harcerka, żołnierz Armii Krajowej. Była córką Czesława, komornika sądowego, oraz Anny z Klaffków. Uczęszczała do Państwowego Gimnazjum i Liceum w Brodnicy, w latach nauki szkolnej biorąc udział w pracach szkolnego hufca Przysposobienia Wojskowego Kobiet. Była także harcerką w Chorągwi Pomorskiej Związku Harcerstwa Polskiego.
Stefania Bekterówna, ps. Czarny Anioł (ur. 13 marca 1918, zm. 1945) - żołnierz AK. Córka Bolesława i Joanny z Mączkowskich, rolników ze wsi Pokrzydowo w powiecie brodnickim. Mieszkała w Brodnicy. Siostra PCK, pracowała w miejscowym szpitalu. W konspiracji członek sekcji sanitarnej WSK Obwodu AK Brodnica, kierowanej przez Irenę Wiwatowską.
Bytomska flaga składa się z pięciu kolorowych, poziomych pasów ułożonych w odpowiedniej kolejności. Na środku, pomiędzy dwoma niebieskimi pasami, umieszczono herb bytomski pochodzący z pieczęci ławniczej z roku 1350. Stosunek szerokości do długości płata flagi wynosi 5:8. Flagę oficjalnie przyjęto 11 września 2000 roku.
Bytomski herb składa się z dwóch pól przedzielonych pionowo w połowie. W prawej części widnieje na niej połuorzeł górnośląski. W lewej części uwieczniony jest średniowieczny górnik podczas pracy. Postać górnika pochodzi z pieczęci z około 1350 roku i umieszczona w herbie miasta nawiązuje do jego długich górniczych tradycji. W Bytomiu bowiem już w we wczesnym Średniowieczu wydobywano srebro, ołów i węgiel.
Wiesław Ochman (ur. 6 lutego 1937 w Warszawie) – polski śpiewak operowy, (tenor liryczny). W 1960 Ochman uzyskał dyplom inżyniera-ceramika w AGH w Krakowie. W trakcie studiów rozpoczął naukę śpiewu pod kierunkiem Gustawa Serafina w Krakowie (1955-1959) i Marii Szłapak w Bytomiu (1960-1963). W 1960 został zaangażowany w Operze Śląskiej w Bytomiu, gdzie śpiewał przez trzy sezony; w latach 1963-1964 w Operze w Krakowie, a 1964-1970 w Teatrze Wielkim w Warszawie. Karierę międzynarodową rozpoczął w 1967 od Opery w Berlinie, następnie występował w Monachium i Hamburgu. Odniósł też pierwsze sukcesy na festiwalach w Glyndebourne oraz Salzburgu. W 1972 występował w Operze Paryskiej, następnie w Chicago i San Francisco. W 1975 partią Arriga w operze Nieszpory sycylijskie Verdiego zadebiutował na scenie nowojorskiej Metropolitan Opera.
Jan Drabina (ur. 1939 w Cieszynie), prof. dr hab., polski religioznawca i mediewista. W 1956 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Antoniego Osuchowskiego w Cieszynie. W 1964 zdobył tytuł magistra historii na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1969 na Uniwersytecie Śląskim obronił doktorat, napisany pod kierunkiem Romana Hecka. Stopień doktora habilitowanego z zakresu historii średniowiecznej powszechnej otrzymał w 1985 na Uniwersytecie Jagiellońskim. Sprawuje obecnie funkcję kierownika Zakładu Historii Chrześcijaństwa w Instytucie Religioznawstwa na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Anna Popek zd. Chruzik (ur. 26 czerwca 1968 w Bytomiu) - polska dziennikarka i prezenterka telewizyjna. W 1987 ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. Jana Smolenia w Bytomiu, jest również absolwentką filologii polskiej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach oraz zaocznego podyplomowego Studium Dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Przeszła kurs BBC przygotowujący do kompleksowej realizacji programów telewizyjnych. Swoją pracę rozpoczynała jako prezenterka ośrodka TVP w Katowicach, następnie przez TVP we Wrocławiu, gdzie prowadziła lokalny program informacyjny Fakty, trafiła do programu drugiego Telewizji Polskiej TVP2 do redakcji ekonomicznej Panoramy jako prowadząca i dziennikarka południowego wydania ekonomicznego. Następnie jako rzecznik prasowy współorganizowała m.in. spotkanie papieża Jana Pawła II z pracownikami PLL LOT. Od lipca 1999 została prezenterką TVP1. Prowadziła także program Kawa czy herbata? oraz w TVP2 dwie edycje programu Załóż się i program "Takty Nietakty".
Andrzej Misiołek (ur. 30 listopada 1961 w Namysłowie) – polski polityk, nauczyciel akademicki, senator VII kadencji. W 1985 ukończył studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Śląskiego. W latach 1982 do 1987 pracował na tym samym wydziale tej samej uczelni jako asystent. W latach 1987-1992 pracował jako starszy asystent w Centrum Chemii Polimerów PAN w Zabrzu, gdzie jednocześnie wykonywał pracę doktorską pod kierunkiem prof. Zbigniewa Jedlińskiego. W 1992 obronił pracę doktorską pt: Reakcje wybranych beta-laktonów, ketonów i oksetanu z anionami potasu w tetrahydrofuranie. W 1992 wrócił na swoją macierzystą uczelnię, gdzie pracował na stanowisku adiunkta do 1999. W 1998 związał się z Górnośląską Wyższą Szkołą Pedagogiczną im. Kardynała Augusta Hlonda w Mysłowicach, gdzie kolejno był: p.o. rektora, prorektorem ds. ogólnych (1999-2001) i rektorem (2001-2005). Równolegle, od 1988 pracował w Wyższej Szkole Ekonomii i Administracji w Bytomiu, gdzie sprawował funkcję kierownika Zakładu Ochrony Środowiska i dyrektora ds. organizacji i rozwoju
Adam Michnik (ur. 17 października 1946 w Warszawie) – polski historyk, eseista i publicysta polityczny, redaktor naczelny "Gazety Wyborczej". W latach 1968-1989 jeden z głównych organizatorów nielegalnej, demokratycznej opozycji w PRL, poseł na Sejm X kadencji. Laureat wielu wyróżnień, m.in. kawaler Legii Honorowej. Pochodzi z rodziny przedwojennych działaczy komunistycznych: Ozjasza Szechtera i Heleny Michnik. Ma dwóch przyrodnich braci: Stefana Michnika i nieżyjącego już Jerzego. Ma syna Antoniego. Duża część jego rodziny (m.in. wszyscy dziadkowie) zginęła w Holocauście. W szkole podstawowej był aktywnym członkiem Hufca Walterowskiego ZHP, prowadzonego przez Jacka Kuronia. W czasie nauki w liceum ogólnokształcącym (VII Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Warszawie), po likwidacji Hufca Walterowskiego w 1961, zaczął uczestniczyć w spotkaniach Klubu Krzywego Koła. Po zamknięciu go w 1962 założył wraz z kolegami, a za namową Jana Józefa Lipskiego i pod protekcją Adama Schaffa, dyskusyjny Klub Poszukiwaczy Sprzeczności
Hans Heinrich Lammers (ur. 27 maja 1879, Lubliniec, zm. 4 stycznia 1962, Düsseldorf) – prawnik z wykształcenia (studiował we Wrocławiu) i zawodu. Pracował w Sądzie Okręgowym w Bytomiu Brał udział w I wojnie światowej. Do NSDAP wstąpił w 1932. W latach 1933-1945 pełnił funkcję szefa Kancelarii III Rzeszy. Prawa ręka Kanclerza Rzeszy Hitlera do wszystkich spraw cywilnych hitlerowskich Niemiec. W 1940 r. otrzymał stopień SS-Obergruppenführer. Lammers jako sprawny urzędnik w najwyższym aparacie władzy przygotowywał i nadawał bieg sprawom, które w rozumieniu prawa międzynarodowego miały zbrodniczy charakter. Był odpowiedzialny za eksterminację narodów podbitych państw, w tym za wysiedlanie ludności polskiej z terenów włączonych do Rzeszy oraz kreowanie polityki Hansa Franka na terenie Generalnego Gubernatorstwa.
Jacek Brzezinka (ur. 30 sierpnia 1966 w Bytomiu) – polski polityk i działacz samorządowy, poseł na Sejm VI kadencji.Jest związany z harcerstwem, działalność rozpoczął w ZHP, następnie kontynuował ją w ZHR, był też instruktorem harcerskim. Uczył się w IV Liceum Ogólnokształcącym w Bytomiu. Ukończył studia na Wydziale Górniczym Politechniki Śląskiej (kierunek: górnictwo i geologia), uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera mechanika. Początkowo był zatrudniony w KWK Szombierki. Od 1993 pracował w prywatnych spółkach jako menadżer. W latach 2001-2003 był członkiem rady nadzorczej w Górnośląskiej Agencji Rozwoju Regionalnego w Katowicach. W latach 90. pełnił funkcję radnego Bytomia, ponownie został wybrany w 2006 i powołany na stanowisko wiceprzewodniczącego rady miasta.
Georg Brüning (1851-1932), burmistrz Bytomia w latach 1882-1919.
Ur. 12 sierpnia 1851 r. w Botzlar koło Selm w Westfalii w zachodnich Niemczech. W 1874 roku ukończył doktorat obojga praw na uniwersytetach w Bonn, Monachium, Heidelbergu i Getyndze. Następnie służył przez 2 lata w wojsku, gdzie osiągnął stopień porucznika rezerwy. W 1880 zdobył stopień asesora sądowego. Stanowisko burmistrza Bytomia otrzymał w 1882 na podstawie opublikowanego w prasie ogłoszenia. Od 1892 roku piastował funkcję nadburmistrza.
Bogusław Bagsik (ur. 8 kwietnia 1963 w Bytomiu) – polski biznesmen, szerzej znany jako współwłaściciel spółki Art-B, która była zamieszana w aferę finansową związaną z tzw. oscylatorem bankowym. Dzieciństwo spędził na Śląsku w Zabrzu-Rokitnicy i tam uczęszczał do szkół podstawowych nr 30 w dzielnicach Helenka i Rokitnica. Następnie ukończył IV Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Reja. Równolegle uczęszczał do szkół muzycznych: Państwowej Szkoły Muzycznej Ⅰ° i Ⅱ° im. Stanisława Moniuszki w Zabrzu.
Janusz Wojnarowicz (ur. 4 kwietnia 1980 w Tychach), polski dżudoka, wychowanek klubu PKS Katowice. Obecnie jest zawodnikiem Czarnych Bytom. Niezwykle utytułowana postać polskiego judo. Obecnie jest członkiem kadry olimpijskiej i narodowej. Występuje w dwóch kategoriach: +100 kg oraz Open i właśnie w nich wielokrotnie sięgał po Mistrzostwo Polski. Do swoich życiowych sukcesów z pewnością może zaliczyć srebrny medal Mistrzostw Europy w Rotterdamie (2005) i Tampere (2006). W (2002) roku wywalczył brązowy medal Mistrzostw Europy w Mariborze i był to jego pierwszy tak duży sukces na arenie międzynarodowej. Dodatkowo zajął siódme miejsce podczas Mistrzostw Europy w Düsseldorfie (2003) oraz również siódme miejsce podczas Mistrzostw Świata w Osace (2003).
Walter Jerzy Winkler (ur. 2 lutego 1943 w Piekarach Śląskich), polski piłkarz, obrońca. Długoletni piłkarz Polonii Bytom. W pierwszym zespole Polonii grał w latach 1960-1974. W 1962 po skróconym - wiosennym - sezonie został mistrzem Polski. W połowie lat 70. wyjechał do Francji, gdzie grał w RC Lens. W reprezentacji Polski debiutował 8 czerwca 1966 w meczu z Brazylią, ostatni raz zagrał w 1971. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 23 oficjalne spotkania.
Edward Józef Szymkowiak (ur. 13 marca 1932 w Szopienicach, zm. 28 stycznia 1990 w Bytomiu), polski piłkarz, bramkarz reprezentacji Polski. Absolwent WSWF Katowice. W reprezentacji narodowej wystąpił 53 razy. Debiutował w meczu z Rumunią 25 maja 1952, ostatni występ zaliczył w spotkaniu z Finlandią 26 września 1965. Reprezentował następujące kluby: TuS Bogucice 1944, KS Mała Dąbrówka 1945-1949, Ruch Chorzów 1950-1952, GWKS Bielsko 1952, Legia Warszawa 1953-1956, Polonia Bytom 1957-1969. Jako zawodnik zdobywał pięciokrotnie mistrzostwo Polski (dwukrotnie z Ruchem Chorzów i Legią Warszawa oraz z Polonią Bytom). Brał udział w Olimpiadzie w Helsinkach i w Rzymie
Józef Szmidt (ur. 28 marca 1935 w Miechowicach, obecnie dzielnica Bytomia) - polski lekkoatleta, trójskoczek, dwukrotny mistrz olimpijski, rekordzista świata. Urodził się na terenie ówczesnych Niemiec w rodzinie niemieckojęzycznej pod nazwiskiem Jozef Schmidt, po zakończeniu II wojny światowej zmienił nazwisko oraz nauczył się języka polskiego.[1] Był jednym z najwybitniejszych lekkoatletów. Jako pierwszy zdobył dla Polski dwa złote medale olimpijskie: oba w trójskoku na olimpiadach w Rzymie 1960 z wynikiem 16,81 i w Tokio 1964 z wynikiem 16,85 (w obu przypadkach były to rekordy olimpijskie). Drugi złoty medal był tym większym osiągnięciem, że na kilka miesięcy przed olimpiadą przeszedł operację po kontuzji kolana. Na swoich trzecich igrzyskach olimpijskich (Meksyk 1968) Szmidt poprawił wynik z Tokio (uzyskał 16,89), ale wystarczyło to tylko na 7. miejsce.
Grzegorz Panfil (ur. 1 stycznia 1988 w Zabrzu) - tenisista polski. Jest zawodnikiem Górnika Bytom. W styczniu 2006 w parze z Błażejem Koniuszem wygrał konkurencję debla juniorów w wielkoszlemowym Australian Open. Było to pierwsza wygrana polskiej pary deblowej w juniorskim Wielkim Szlemie - w 1995 na Wimbledonie triumfowała Aleksandra Olsza, ale w parze z Carą Black z Zimbabwe.
Waldemar Legień (ur. 28 sierpnia 1963 r. w Bytomiu) - polski judoka, dwukrotny mistrz olimpijski. Karierę sportową rozpoczął w klubie Czarni Bytom. Pierwszy sukces odniósł w 1981 zdobywając mistrzostwo Europy juniorów. W 1985 w Hamar wywalczył srebrny, a w 1986 w Belgradzie brązowy medal mistrzostw Europy. Kolejny rok (1987) przyniósł mu trzecie miejsce na mistrzostwach świata. 28 września 1988 r. na olimpiadzie w Seulu zdobył pierwszy złoty medal w judo dla Polski (kat. 78 kg), pokonując w finale przez ippon zawodnika z RFN, Franka Wieneke. W latach 1989-1991 zdobył ponownie mistrzostwo Europy oraz dwukrotnie brązowe medale mistrzostw świata. Był też srebrnym medalistą Igrzysk Dobrej Woli w Seattle (1990).
Krzysztof Kuźniecow (ur. 16 września 1968 w Bytomiu) – polski hokeista, olimpijczyk. Zawodnik grający na pozycji prawoskrzydłowego. Wychowanek Polonii Bytom, także zawodnik Zagłębia Sosnowiec i Cracovii Kraków. W latach 1988, 1989, 1990, 1991 z drużyną Polonii zdobywca tytułu mistrza Polski. Reprezentant Polski w Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Albertville w 1992 oraz w mistrzostwach świata w tym samym roku.